Sevelim, Sevelim, Sevelim
O bir pınar ki akar ha akar, o bir ateş ki yakar ha yakar…
Varlığımız sevgi üstüne. Sevelim çocuklar sevelim, sevebileceğimiz kadar.
Emre, altı yaşındaydı. Günlerinin çoğunu oyunla geçirmeyi seviyordu. Anne ve babası Emre’nin gelişimini en güzel şekilde tamamlayabilmesi ve yeteneklerini açığa çıkarabilmesi için oyun konusunda ona destek oluyorlardı.
Emre’nin kendinden yaşça büyük bir abisi ve bir de ablası vardı. Emre oyun oynarken bazen abisinin odasına bazen de ablasının odasına girip, onların eşyalarını kullanıyordu. Bu durumda onlar Emre’ye çok kızıyorlardı.
...    içeriğin devamını yalnızca abonelirimiz görüntüleyebilir. Abone olmak için tıklayınız.


























