Eymen in Dua Sevinci

Eymen kendisiyle barışık bir çocuktu. Gün boyu kendi kendine oyunlar oynar, zamanın nasıl geçtiğini anlamazdı. Bazen oyun hamuruyla oynar, bazen hikâyeler okur, bazen de güzel resimler çizerek, onları boyardı.

Ama akşamlar onun için ayrı bir sevinç kaynağı idi. Çünkü babası geldiği andan itibaren çok daha eğlenceli geçmeye başlardı zaman. Akşamları uyuyuncaya kadar bütün vaktini babasıyla geçirirdi. Sofraya bütün aile birlikte oturur, muhabbet...    içeriğin devamını yalnızca abonelirimiz görüntüleyebilir. Abone olmak için tıklayınız.