Sevelim, Sevelim, Sevelim
O bir pınar ki akar ha akar, o bir ateş ki yakar ha yakar…
Varlığımız sevgi üstüne. Sevelim çocuklar sevelim, sevebileceğimiz kadar.
Sınıfımıza yeni bir öğrenci gelecekti. Adı Selim’di. Henüz o gelmeden hakkında söylentiler gelmişti; matematikte birinciymiş, çok başarılıymış. Ama hiç arkadaş canlısı değilmiş. Kimseyle konuşmazmış, paylaşmazmış, mış da mış… Madem böyle biriydi ben de onunla konuşmayacaktım!
Selim ertesi sabah sınıfa geldi, bir de benim yanıma oturmasın mı! Ne yapacaktım şimdi? Bu durum hiç hoşuma gitmemişti. Ama o pek öyle görünmüyordu. Her sabah bana gülümsüyor, selam veriyordu.
Günler günleri kovaladı. Sınav ...    içeriğin devamını yalnızca abonelirimiz görüntüleyebilir. Abone olmak için tıklayınız.


























