Sevelim, Sevelim, Sevelim
O bir pınar ki akar ha akar, o bir ateş ki yakar ha yakar…
Varlığımız sevgi üstüne. Sevelim çocuklar sevelim, sevebileceğimiz kadar.
Her gün, Emre ve Yakup aynı mahallede oturdukları için okula beraber gelip gidiyorlardı. Yakup, her gün okul çıkışı Emre’yi beklemek zorunda kalıyordu. Bu durum onun çok canını sıkıyordu.
O gün de öyle olmuştu. Emre yine geç kalmıştı. Ne kadar da uyuşuk bu Emre, diye geçirdi içinden Yakup. Artık onu beklemesem daha iyi olacak sanırım. Her gün, onun yüzünden eve geç gitmek zorunda kalıyorum. Bu sefer gelince iyiden iyiye uyarmalıyım onu, diye düşündü.
Arkadaşı yanına geldiğind...    içeriğin devamını yalnızca abonelirimiz görüntüleyebilir. Abone olmak için tıklayınız.


























